Co to jest RADA POLITYKI PIENIĘŻNEJ

Co znaczy RADA POLITYKI PIENIĘŻNEJ: Porada Polityki Pieniężnej (RPP) to ciało kolegialnie podejmujące decyzje w kwestiach polityki pieniężnej Narodowego Banku Polskiego, a więc banku centralnego naszego państwie. NBP, odpowiednio z Konstytucją, ”odpowiada za wartość polskiego pieniądza”, co według ustawy o NBP znaczy: „utrzymanie stabilnego poziomu cen, przy jednoczesnym wspieraniu polityki gospodarczej Rządu, o ile nie ogranicza to podstawowego celu”. RPP określa corocznie założenia polityki pieniężnej. Innymi słowy, jej zadaniem jest ustalanie, jak powinny kształtować się narzędzia polityki pieniężnej, po to by nie dopuścić do wzrostu inflacji powyżej pożądany poziom. Do najważniejszych zadań Porady należy: • ustalanie założeń polityki pieniężnej NBP, • ustalanie wysokości stóp procentowych banku centralnego, • ustalanie zasad operacji otwartego rynku, tzn. zakupów albo sprzedaży poprzez bank centralny papierów wartościowych, • realizacja polityki kursu walutowego, ustalonej poprzez rząd w porozumieniu z Radą. W skład Porady wchodzi 10 osób: Prezes NBP, 3 członków powoływanych poprzez Sejm, 3 poprzez Senat i 3 poprzez prezydenta. Głównym celem uregulowań ustawowych jest zapewnienie pełnej niezależności Porady, w tym również uniemożliwienie nacisków politycznych wpływających na kształt polityki pieniężnej. Dlatego członkowie Porady powoływani są na moment 6 lat, bez możliwości odwołania w czasie kadencji. Na decyzje członków Porady Polityki Pieniężnej ważny wpływ mają ich poglądy ekonomiczne. Członków Porady przypisuje się zwykle do jednej z dwóch grup: • „jastrzębie” to ekonomiści, którzy uważają, że narzędziami polityki pieniężnej nie daje się na dłuższy czas wpływać na koniunkturę gospodarczą. Ich zdaniem, przedsiębiorstwa są w stanie dostosować się bez większych strat do polityki wysokich stóp procentowych, a jedyną pomocą banku centralnego dla gospodarki powinno abyć dążenie do niskiej inflacji. „Jastrzębie” opowiadają się za zwalczaniem nadmiernej inflacji nawet wtedy, kiedy koniunktura jest słaba; • „gołębie” to ekonomiści, którzy uważają , że obowiązkiem banku centralnego jest nie tylko pokonywanie inflacji zawsze i za każdą cenę, lecz również analizowanie koniunktury gospodarczej i odstępowanie od nadmiernie twardej linii wówczas, gdy koniunktura jest słaba a bezrobocie wysokie. „Gołębie” są więc skłonne śmielej obniżać stopy procentowe wówczas, gdy bezrobocie jest wysokie