Definicja Oparzenia

Co to znaczy OPARZENIA: Uszkodzenie tkanek spowodowane działaniem wysokiej temp.. Uszkadzający wpływ temp. na skórę zaczyna się przy 42 stopniach Celsjusza. Przy tej temp. już po 6 godzinach ulega martwicy naskórek, przy 55 stopniach Celsjusza wystarczą 3 minuty działania, a przy 70 stopniach Celsjusza - raptem jedna sekunda. Temperaturą, ponad której nieodwracalnemu uszkodzeniu ulega białko tkankowe jest 55 stopni Celsjusza. Każda wyższa temp. kierując się na powierzchnię ciała skutkuje uszkodzenie skóry i tkanek głębszych, przeważnie to są uszkodzenia nieodwracalne, a więc martwica. W zależności od wysokości temp. działającej na organizm człowieka i czasu jej działania powstają odpowiednie miejscowe albo ogólnoustrojowe uszkodzenia.
odznacza SIĘ 3 STOPNIE OPARZENIA, KTÓRE ZALEŻĄ OD GŁĘBOKOŚCI USZKODZENIA:
Stopień I - cechuje się zaczerwienieniem skóry (rumień) połączonym z lekkim obrzękiem i bolącym pieczeniem. Rumień powstaje pod wpływem krótkotrwałego działania pary wodnej, niezbyt gorącej wody albo także po zbyt mocnym opalaniu się na słońcu. Utrzymuje się zwykle kilka dni i goi po złuszczeniu naskórka bez pozostawiania blizny.
Stopień II - prócz zaczerwienienia i obrzęku pojawiają się pęcherze wypełnione żółtawym płynem surowiczym. Pęcherze to martwy naskórek uniesiony gromadzącym się pod nim płynem tkankowym. Toczą się tu mocne mechanizmy zapalne i martwicze naskórka na granicy ze skórą właściwą. Bóle bywają znaczące. Oparzenia II stopnia powstają po oblaniu się wrzątkiem, gorącym olejem, pod wpływem pary wodnej. Goją się one zazwyczaj po upływie około 2 tygodni dzięki możliwości regeneracji naskórka od dna.
Stopień III - cechuje się zniszczeniem pełnej grubości skóry, a regularnie i tkanek leżących głębiej, niekiedy aż do kości. Regularnie część martwiczej skóry wysycha i powstają białoszare albo żółte strupy. Oparzenie III stopnia jest bardzo bolące, a równocześnie powierzchnia oparzona jest niewrażliwa na dotyk. Potem następuje oddzielenie (demarkacja) części obumarłych i wytworzenie ziarniny i blizny. Oparzenia te powstają w konsekwencji dłuższego działania ognia, wrzątku, gorącego oleju i regularnie wymagają leczenia operacyjnego (przeszczepy skóry). Skrajną postacią oparzenia jest zwęglenie tkanek. Prócz zmian miejscowych oparzenie III stopnia skutkuje zaburzenia ogólnoustrojowe w formie wstrząsu, a w dalszym ciągu tak zwany chorobę oparzeniową wywołaną bólem, stratą osocza krwi i zatruciem organizmu wchłanianymi produktami rozpadu białka tkankowego. Natężenie tych zmian jest wprost proporcjonalne do powierzchni oparzenia. Im rozleglejsza jest powierzchnia oparzona, tym większa jest ucieczka z krwi płynu wspólnie z białkiem do obrzękłych tkanek i pęcherzy i większe niebezpieczeństwo wystąpienia wstrząsu