Giniego współczynik

Oceń przydatność:

     

Aby zmierzyć stan nierówności dochodowych, wykorzystuje się zazwyczaj tzw. współczynnik Giniego, którego wartość zawiera się w przedziale od 0 do 1, gdzie wyższa wartość współczynnika oznacza większą skalę nierówności. Idea wyliczenia współczynnika Giniego jest dość prosta i może być łatwo przedstawiona na rysunku. Na wykresie odkładamy krzywą, obrazującą rozkład dochodów (udział w łącznych dochodach skumulowanych grup gospodarstw domowych, liczonych od najuboższego do najbogatszego). Krzywa ta, zaznaczona czerwoną linią, zaczyna się w punkcie A w środku wykresu (0% gospodarstw domowych ma 0% dochodu) i dochodzi do punktu B przecięcia linii kreskowanych (100% gospodarstw domowych ma 100% dochodu). Im bardziej równomierny rozkład dochodów w gospodarce, tym krzywa ta byłaby bliższa prostej łączącej oba te punkty. Zakreskowane pole pokazuje więc, jak duża jest skala nierówności dochodowych. Odnosząc powierzchnię zakreskowanego pola do całego trójkąta ABC, uzyskujemy wartość współczynnika Giniego: równą 0 w przypadku kraju o idealnej równości dochodów (w praktyce taka sytuacja nigdy nie występuje), a rosnącą do 1 w przypadku kraju o skrajnych nierównościach dochodowych (również w praktyce taka wartość jest niemożliwa). We współczesnych gospodarkach współczynnik Giniego waha się od 0.25 (kraje skandynawskie) do 0.65 (kraje Ameryki Łacińskiej). Skala nierówności dochodowych jest silna w krajach rozwijających się. W krajach Europy Środkowo-Wschodniej w okresie transformacji nastąpił wzrost nierówności, ale w skali całego świata nie był on wysoki.

Inne pojęcia z ekonomii zwrotu podatku na literę W

Inne definicje:

Zwrot podatku za pracę.